Miasto położone 185km na północny-wschód od Moskwy. Odległość do Sankt Petersburga to 882km.
Ilość mieszkańców: 313 tys. osób

Dworzec kolejowy i autobusowy znajdują się w odległości około 1km od centrum.

Z Moskwy najwygodniej dojechać tam pociągiem (z dworca Kurskiego jeździ kilka pociągów dziennie).


Z HISTORII:

1108 r. - książę Włodzimierz Monomach buduje twierdzę, służącą do obrony południowo-wschodnich granic Księstwa Rostowsko-Suzdalskiego i nadaje mu swoje imię. Gród powstał w strategicznie wygodnym miejscu – płaskowyżu na lewym brzegu rzeki Klaźmy, od północy chronionym przez rzekę Lybiedź, a z zachodu i wschodu krętymi wądołami

XII wiek – syn Jurija Dołgorukiego –  książę Andriej Bogolubski przejmuje panowanie i przenosi tutaj stolicę Księstwa (1162r.). Aktywnie wznoszone są cerkwie i wrota z kamienia, powstaje zamek w Bogolubowie.

1158-1161 - został wybudowany Sobór Uspienski.


1328-1332 – trony metropolity i książęcy przenoszone są z Włodzimierza do Moskwy. Od tego momentu Włodzimierz stał się znaczącym miastem w obrębie Księstwa Moskiewskiego. Do połowy XV wieku koronacja moskiewskich książąt odbywa się w Soborze Uspieńskim we Włodzimierzu.

1380-1390 – do Moskwy przewożone są główne świątynie Włodzimierza – na rozkaz Dymitra Dońskiego przed bitwą na Kulikowym Polu z soboru Dmitrijewskiego zostają wywiezione ikona Dymitra Sołuńskiego, a następnie ikona Matki Boskiej  Włodzimierskiej (obecnie można ją podziwiać w Galerii Tretiakowskiej)

1408 r. – Andriej Rublow ozdabia wnętrze Soboru Uspienskiego.

XVII wiek – we Włodzimierzu odżywa budownictwo z kamienia – kupcy i mieszkańcy miasta budują na przedmieściu świątynie, ale miasto jest wówczas niewielkie. W 1668 roku było w nim zaledwie 400 domów, w których mieszkało 990 osób.


XVIII wiek (druga połowa) – Włodzimierz staje się ośrodkiem gubernialnym i zostaje przebudowany wg regularnego planu; pojawia się dom gubernatora, stowarzyszenie szlachty, hale targowe, dzwonnica w Soborze Uspieńskim itd.

1861 r. – we Włodzimierzu powstaje dworzec kolejowy.

1944 r. – został administracyjnym ośrodkiem obwodu włodzimierskiego


Zabytki Włodzimierza, które trzeba zobaczyć:
- Złote Wrota
- taras widokowy „Stary Włodzimierz”
- Sobór Uspieński (Zaśnięcia Bogurodzicy)
- Sobór Dmitrijewskij
- klasztor Narodzenia Pańskiego
- klasztor Księżnej (Uspieński)
- cerkiew Św. Jerzego
- cerkiew Nikity-męczennika
- cerkiew Nikoły w Galejach
- dawna cerkiew Św. Trójcy – wystawa Kryształów, Miniatur Emaliowanych i Haftu

Sobór Uspieński, Sobór Dmitrijewskij oraz Złote Wrota są wpisane na listę zabytków UNESCO.

Ikona Matki Boskiej Włodzimierskiej

Historia tej ikony jest dosyć zadziwiająca. Swoją nazwę dostała od miasta Włodzimierza, ale stworzona została przez bizantyjskich mistrzów w Kijowie, a przez ostatnie 500 lat jest przechowywana w Moskwie (obecnie w Galerii Trietiakowskiej).
Wg prawosławnej tradycji ikonę Matki Boskiej Włodzimierskiej napisał jeszcze za życia Maryi Łukasz ewangelista, a za deskę posłużyła część stołu, przy którym wspólnie zasiadali Jezus, Maryja i Józef. W 450 roku ikona została przeniesiona z Jeruzalem do Konstantynopola, a następnie patriarcha Konstantynopola posłał ją w darze Jurijowi Dołgorukiemu, który to umieścił tę ikonę w żeńskim klasztorze w Wyszgorodzie. Andriej Bogolubskij, wyjeżdżając panować na suzdalskich ziemiach zabrał ją ze sobą i w 1167 roku umieścił w Soborze Uspienskim we Włodzimierzu. I wtedy właśnie zaczęto ikonę nazywać Włodzimierską. Badania naukowe dowodzą, że ikonę stworzyli bizantyjscy artyści, najprawdopodobniej w XII wieku. Z pierwotnego malowidła na ikonie zachowały się tylko twarze i niewielkie fragmenty ze złotego tła. Wszystkie pozostałe warstwy powstały w rezultacie późniejszych restauracji.



Strona miasta:
http://www.vladimir-city.ru
http://vgv.avo.ru (szczegółowa wirtualna wycieczka po Włodzimierzu)