3 lutego Nowy Rok powitali wszyscy rosyjscy buddyści, jednak święto jest kojarzone głównie z Buriatami. W Buriacji nosi ono nazwę Sagaalgan, czyli "biały miesiąc" i jest uznawane za najważniejsze buriackie święto narodowe. W tej syberyjskiej republice 3 lutego ogłoszono dniem wolnym od pracy. Odpowiedni dekret jest wydawany przez prezydenta Buriacji co roku, gdyż Sagaalgan jest świętem ruchomym. Od 1998 roku w Buriacji nadano mu status państwowego.

Święto Sagaalgan ma wielowiekową tradycję wśród narodów mongolskich i obchodzono je jeszcze przed upowszechnieniem się buddyzmu. W tamtym okresie było ono związane z życiem koczowników i świętowano podczas równonocy jesiennej. W tym czasie plemiona kończyły przygotowywanie zapasów nabiału i produktów mlecznych. Później za sprawą wnuka Czyngis-chana święto przeniesiono na koniec zimy i nadano mu buddyjski charakter.

Już we wtorek w buriackich dacanach zapłonęły rytualne ogniska. Wrzucając do nich kawałki papieru, ścierek lub waty wyznawcy buddyzmu spalili wszelkie brudy ciała, mowy i umysłu. Obrzęd symbolizuje oczyszczenie i pozbycie się ubiegłorocznych nieszczęść. Według tradycji w te dni miejscowi astrolodzy czytają "mapy losów" i przepowiadają najbliższą przyszłość. Ich zdaniem nadchodzący rok królika będzie spokojny, urodzajny, dobry dla handlu i biznesu.

Nieodłączną częścią Sagaalgan jest chodzenie w gości. Pierwszy dzień święta należy spędzić w gronie najbliższych. W kolejne dni Buriaci odwiedzają dalszych krewnych i znajomych - takie wizyty będą się odbywać przez cały miesiąc. Nieodłącznym ich elementem jest obdarowywanie się prezentami, spośród których najważniejsze rytualne znaczenie mają borcoki. Borcok to narodowa mączna potrawa, a jednocześnie świąteczny podarunek dla odwiedzanych osób. Przygotowuje się ją ze słodkiego ciasta i smaży na głębokim tłuszczu. Borcoki w określonych kształtach (np. figurki przedstawiające zwierzęta) mają symboliczne znaczenie - wyrażają życzenia przychówku bydła lub powodzenia. W domach nakrywa się świąteczne stoły. Obowiązkowo muszą znaleźć się na nich tradycyjne produkty mleczne, takie jak: śmietana, twaróg, masło. W wigilię święta nie należy spożywać mięsa oraz alkoholu.

Ze świętem Sagaalgan nieodłącznie związana jest postać Białego Starca. Buriaci uważają go za symbol długowieczności, bogactwa, szczęścia, pomyślności i urodzaju. Starzec jest patronem zwierząt i ludzi, władcą gór, ziemi i wody. Zgodnie z buriackimi wierzeniami przynosi pokój i harmonię. Białego Starca przedstawia się jako pustelnika z kijem, siedzącego pod drzewem brzoskwiniowym u wejścia do jaskini.

Z okazji Nowego Roku buriaccy buddyści przeprowadzają obrzęd puszczania "koni wiatru powodzenia". Poświęcone w świątyniach chorągiewki przedstawiające "konia wiatru powodzenia" - symbol pomyślności, umieszczają na dachach domów i przywiązują do drzew, aby powiewały na wietrze. Buriaci wierzą, że "koń wiatru powodzenia" uchroni ich przed chorobami i nieszczęściem, a w nowym roku przyniesie zdrowie, szczęście i dobrobyt wszystkim żywym istotom.

Choć tylko czwartek jest dla Buriatów dniem wolnym od pracy, to świętowanie potrwa cały miesiąc. Obchodom Sagaalgan będą towarzyszyć liczne koncerty, spektakle teatralne, festiwale oraz zawody sportowe.

Z okazji Nowego Roku życzenia rosyjskim buddystom złożyli premier Władimir Putin i prezydent Dmitrij Miedwiediew. Do Ułan-Ude przybył Dziadek Mróz, aby wraz z Buriatami uczestniczyć w obchodach święta. W 2012 roku Sagaalgan rozpocznie się 21 lutego.

Liczba komentarzy (0) - Dodaj swój komentarz do tego artykułu...